Een bezwijkmechanisme is de manier waarop een materiaal, een onderdeel van een machine of een hele constructie kapot gaat, door een bepaalde belasting of een bepaald gebruik.

Bij sterkteberekeningen van een constructie of machine, wordt rekening gehouden met alle manieren waarop deze kan falen, en wordt, ter vermijding hiervan, de constructie versterkt of verstevigd, gebruikmakend van uit eerder onderzoek verkregen veiligheidsfactoren. Faalt de constructie alsnog dan spreekt men van bezwijken.

(Over)belasting kan, in werktuigbouwkundige constructies, optreden in de vorm van trek, druk, afschuiving, of instabiliteiten als knik, kip, pons of plooien. Aan de hand van de aard van de breuk is, zowel bij een proefstuk als in werkelijkheid, de aard van het bezwijkmechanisme te achterhalen.

Andere mogelijke factoren bij het bezwijken van een constructie zijn: vermoeidheidsbreuken, materiaalfouten (bijvoorbeeld scheuren of roosterfouten), corrosie of slijtage. In sommige gevallen kan erosie een oorzaak zijn van bezwijken (bijvoorbeeld bij dijken en duinen).

• Instorting (constructieleer)
• Breuk (mechanica)
• Lijmfaalmechanisme