Een schaakpartij kan eindigen met winst van wit (1-0), winst van zwart (0-1) of remise (½-½).

Een partij eindigt met winst van een van beide spelers als:

• Een speler de andere speler met een legale zet schaakmat zet.
• Een speler opgeeft. Een bekend gebaar is dat de opgever zijn koning horizontaal legt of aan de tegenstander aanbiedt.
• Een speler de hem toegemeten tijd (hetzij voor een aantal zetten per tijdseenheid, hetzij voor de partij) heeft verbruikt, mits zijn tegenstander hem ooit nog schaakmat zou kunnen zetten (zie hieronder bij 'remise' of bij een Dode stelling).
• Een speler voor de tweede keer in een partij een onreglementaire zet uitvoert.
• De arbiter de partij voor een speler verloren verklaart wegens een overtreding van de regels van het schaakspel. Ook het afgaan van een mobiele telefoon geldt als overtreding. De arbiter stelt dan de score van de andere speler vast. Dit kan bijvoorbeeld ook een half punt zijn, indien de niet-gestrafte speler geen theoretische mogelijkheid meer heeft om de partij te winnen.

Een partij eindigt in remise als:

• De spelers dit overeenkomen.
• Een patstelling is ontstaan.
• Een stelling is ontstaan waarin beide spelers elkaar op geen enkele reglementaire wijze mat kunnen zetten (bijvoorbeeld koning en loper tegen koning). Zie Dode stelling.
• Beide spelers al hun tijd verbruikt hebben en niet valt na te gaan bij welke speler dit het eerst het geval was.
• Een van beide spelers al zijn tijd verbruikt heeft, maar zijn tegenstander hem op geen enkele reglementaire wijze mat kan zetten.
• De speler die aan zet is terecht claimt dat voor de derde keer dezelfde stelling op het bord is ontstaan, of gaat ontstaan met dezelfde zetmogelijkheden zoals en passant slaan en rokeren.
• De speler die aan zet is terecht claimt dat er aan de vijftigzettenregel is voldaan, dan wel voldaan zal worden.
• Dezelfde stelling vijf keer is voorgekomen. De arbiter stelt dan remise vast.
• Er 75 zetten geen pion is gezet en geen materiaal is geslagen. De arbiter stelt dan remise vast.