Jute is een lange, zachte, glanzende, plantaardige bastvezel die tot ruwe, sterke draden kan worden gesponnen. Jute is een van de goedkoopste natuurlijke vezels, en na katoen de meest gebruikte. De vezels van jute zijn hoofdzakelijk samengesteld uit cellulose en lignine. Omstreeks 1838 werd in Dundee ontdekt hoe jute machinaal gesponnen kon worden, waarna het gebruik snel toenam.

Jute wordt verkregen uit planten uit het geslacht Corchorus. Die komen voornamelijk in warme, vochtige gebieden voor, zoals in India, Bangladesh en China. De belangrijkste soort is Corchorus olitorius (tossa jute, jew's mallow) gevolgd door Corchorus capsularis (white jute), die kortere stengels heeft dan (ook wel in soep en als groente gegeten) Corchorus olitorius. De vezel van Corchorus olitorius is zachter, zijdeachtiger en sterker dan die van Corchorus capsularis.

In 2020 werd 2,7 miljoen ton jute geproduceerd. De twee belangrijkste productielanden zijn India, voornamelijk in het oosten en dan met name de provincie West-Bengalen, en Bangladesh. India produceerde dat jaar tweemaal de hoeveelheid die Bangladesh voortbrengt, en de twee nemen samen meer dan 90% van de wereldwijde productie voor hun rekening. In India wordt ongeveer 600.000 hectare met jute beplant, dit levert werk op voor ruim 40.000 vaste arbeiders en 100.000 tijdelijke krachten. Jute groeit goed in een warm en vochtig klimaat. Bij een relatieve luchtvochtigheid tussen 40% en 90%, een temperatuur tussen 17°C en 41°C en een evenwichtige neerslag van meer dan 1200 mm gedijt de juteplant het best.^[1]

Het is een akkerbouwgewas dat een fijn zaaibed verlangt. Het wordt breedwerpig gezaaid. Zodra de planten ongeveer 15–20 cm lang zijn volgt uitdunning. Ongeveer 100 à 120 dagen na het zaaien begint de oogst.^[1] De planten worden gewoonlijk geoogst nadat ze hebben gebloeid, maar voordat de uitgebloeide bloemen afvallen. De stengels worden dicht bij de grond afgesneden, in bundels gebonden. De bundels blijven nog een paar dagen op het veld en verliezen dan het blad.^[1]

De bladloze bundels worden vervolgens ongeveer 20 dagen in water geweekt. Bij dit proces wordt door roting de stengel zacht, waardoor de bastvezels kunnen worden gescheiden van de houtpijp. De bastvezels worden vervolgens gestript van de stengels en in lange bundels gewassen in helder stromend water. Vervolgens worden ze gedroogd. Na 2-3 dagen drogen worden de vezels in bundels gebonden.

De jute wordt gesorteerd naar kleur, sterkte en vezellengte. De kleur kan variëren van gebroken wit tot bruin en de lengte kan 1 tot 4 m zijn. Ten slotte wordt het in balen geperst voor verzending naar de verwerkers. De verwerkers sorteren de jute vezels al naar gelang het gewenste eindproduct. Vervolgens worden de jute vezels door zware rollers gehaald en bewerkt met een mix van water en olie, dit maakt de vezels zachter en soepeler en daardoor beter te verwerken.^[2] De vezels worden vervolgens gesponnen tot draden.^[3]

Met een weefmachine kan jute worden gebruikt om doek te maken voor het verpakken van balen ruw katoen en voor het maken van zakken en ruw doek. De vezels werden tevens veel geweven tot gordijnen, stoelbekledingen en tapijten, maar voor deze toepassingen is jute vaak vervangen door synthetisch materiaal.

Jute is biologisch afbreekbaar en kan een goed alternatief zijn voor kunstmatige vezels. Een voorbeeld van dergelijk gebruik is de keuze voor jute als materiaal voor omhulsels van jonge bomen, die direct met het omhulsel moeten kunnen worden geplant, of matten om bodemerosie te verhinderen.

Jute vezels worden bij sommige toepassingen gemengd met andere typen vezels om een sterkere combinatie te maken, bijvoorbeeld bij de fabricage van touw. De uiteinden van jute, de ruwe uiteinden van de juteplanten, worden gebruikt om goedkoop doek te fabriceren. Zeer fijne draden kunnen gebruikt worden om imitatie zijde te maken.

De vezels van jute kunnen ook worden gebruikt om papier te maken.^[4] Het voordeel boven hout is dat jute geen boskap vereist.

De milieu-impact van jutevezels is relatief laag in vergelijking met ander textiel. De productie van garen, met inbegrip van de productie van de planten (niet gekleurd), kost 321 mPt/kg.^[bron?] Ter vergelijking: ongeverfde katoenvezel kost 806 mPt/kg.

• 
  Drogende jute
• 
  Jute baal
• 
  Toepassingen met jute
• 
  Jutematten gebruikt om erosie tegen te gaan

• (en) Office of The Jute Commissioner - Ministry of Textiles, Govt. of India.

Zie de categorie Jute van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.