West-Brits | ||||
---|---|---|---|---|
Gesproken in | Wales, Welsh Marches, North West England, Penninisch Gebergte | |||
Uitgestorven in | - | |||
Taalfamilie | ||||
Taalcodes | ||||
ISO 639-3 | - | |||
|
West-Brits was een van de twee dialecten waarin de Britse taal zich in de vroege middeleeuwen opsplitste; haar tegenhanger is het Zuidwest-Brits. Als reden en datum voor de opsplitsing wordt vaak de Slag bij Deorham in 577 genoemd, omdat toen de zegevierende Saksen van Wessex in wezen het Britssprekende deel van Groot-Brittannië in tweeën splitste.[1]
West-Brits werd in Wales en het Hen Ogledd, of "Oude Noorden", het Britse taalgebied van Noord-Engeland en Zuid-Schotland, gesproken. Het was de voorloper van het Oud-Welsh en het uitgestorven dialect of de uitgestorven taal ons bekend als Cumbrisch, en dus ook van het moderne Welsh.[2] Zuidwest-Brits vormt dan weer de gemeenschappelijke stam van het Cornisch en Bretoens.[2]
Noten
Referenties
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Western Brythonic dialect op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.